Nebojša Glogovac

Od | 18 Augusta, 2023
Nebojša Glogovac - Biografija

Ko je bio Nebojša Glogovac?

U svetu umetnosti, neki pojedinci ostavljaju neizbrisiv trag svojim talentom, strašću i posvećenošću. Jedan od takvih glumaca je i Nebojša Glogovac. Glogovac je svojom izvanrednom interpretacijom uloga u pozorištu, televiziji i filmu osvojio srca publike i duboko utisnuo svoj pečat na kulturnu scenu. 

Njegova strast prema glumi, duboko razumevanje likova koje je tumačio i harizmatična pojava čine ga ne samo istaknutim glumcem, već i inspiracijom za buduće generacije umetnika. Kroz ovu biografiju, istražićemo životni put Nebojše Glogovca, istražujući njegove rane korake, izuzetne doprinose i neizmeran uticaj na svet umetnosti.

Rani život i obrazovanje

Nebojša Glogovac, svetla zvezda srpske glumačke scene, ugledao je svetlost dana 30. avgusta 1969. godine u Trebinju, u tadašnjoj Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. Odrastajući u živopisnom okruženju Trebinja, rano je pokazao sklonost ka umetnosti. Sa porodicom se preselio u Opovo dok je imao svega 7 godina, a kasnije u Pančevo, gde je njegov otac dobio službu kao prota 1977. godine.

Nebojša Glogovac je rođen u porodici sveštenika Milovana iz Dramiševa i krojačice Milene Glogovac (devojačko Samardžija) iz Nevesinja. Odrastao je sa mlađom sestrom Bojanom i svoje rano detinjstvo proveo je u porodičnoj kući dede Gavrila u selu Dramiševo, nedaleko od Nevesinja.

 Njegovo odrastanje pratile su raznolike aktivnosti – pored osnovne škole, pohađao je i muzičku školu, specijalizujući se za klarinet. Gimnaziju “Uroš Predić” u Pančevu je uspešno završio, a potom je stupio na staze Filozofskog fakulteta u Beogradu, upisavši studije psihologije. 

Ipak, ljubav prema glumi bila je snažnija, te se 1990. godine upisao na Fakultet dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Vladimira Jevtovića

Umetnost i raznolikost

Nebojša Glogovac je tokom svoje karijere dodirnuo različite aspekte umetnosti. Već kao dečko, bio je deo Dečjeg omladinskog dramskog studija Radio Beograda, gde je gradio temelje svog budućeg glumačkog izraza. Paralelno sa studijama psihologije, radio je u Amaterskom pozorištu Pančeva “Atelje mladih”. 

Pozorišna karijera 

Put od perspektivnog studenta do proslavljenog glumačkog virtuoza nije bio samo stvar sreće, već i neizmernog talenta i predanog rada. Tokom studija, mladi Glogovac dobio je stipendiju od Jugoslovenskog dramskog pozorišta, što je bila prekretnica za njegovu buduću karijeru. 

Prve korake ka svetlim reflektorima glume napravio je u predstavi “Velika pljačka”, koja je bila režirana od strane Dejana Mijača. Ovaj neustrašivi umetnik je brzo pronašao svoje mesto u svetu glume, osvajajući scenu svojom harizmom i strašću.

Njegova scenska karijera je bila puna raznovrsnosti i dubine. Uloge su se nizale kao biserni niz, svaka sa svojom posebnom notom umetničkog izraza. Od “Lažnog cara Šćepana Malog” do “Troila i Kreside”, od “Rođaka iz najboljih dana” do “Parabeluma” – svaka je uloga bila poput čarobnog prizora koji je oživljavao na sceni. Njegova izvanredna sposobnost da se stvori u različitim ulogama doprinela je širini njegovog umetničkog opusa.

Filmska i televizijska karijera

Prva TV uloga u seriji “Bolji život” 1987. godine označila je početak njegovog uspona na televizijskoj sceni. Njegova uloga školskog druga Slobodana Popadića (Dragan Bjelogrlić) možda je bila skromna, ali je obeležila početak nečeg velikog. Nakon toga, koračao je hrabro u svet filma. Debitovao je 1993. godine u drami “Raj”, tumačeći ulogu Birimića, prijatelja Miloša Crnjanskog. Međutim, pravi skok ka slavi dogodio se ulogom Fadila, vojnika JNA, u ratnoj drami “Vukovar, jedna priča” Bore Draškovića 1994. godine.

Popularnost Nebojše Glogovca dostigla je vrhunac ulogom u kultnoj TV seriji “Porodično blago” (1998—2002). Njegov nezaboravni nastup dodatno je proširio krug obožavalaca. Kroz filmove poput “Nebeske udice” (2000), gde je tumačio lik Kaje, do “Ranjene zemlje” (2000), u kojoj je glumio Marka tokom NATO bombardovanja, Glogovac je postao sinonim za dubokoumnu i emotivno snažnu glumu.

Nebojša Glogovac

Nebojša Glogovac – zvezda srpske glumačke scene

Prepoznatljive uloge

Početkom 2001. godine, Nebojša Glogovac zakoračio je u ulogu koja će mu doneti još veću pažnju publike. U filmu “Munje!” je utelovio podmitljivog policajca sklonog lakim drogama. Ova uloga je označila još jedan korak ka uspehu, a Glogovac je sjajno prikazao dubinu i raznovrsnost svojih glumačkih veština.

Narednih godina, Glogovac je uspešno izgrađivao svoj portfolio uloga koje su zadivile publiku i kritičare. U filmovima kao što su “Klasa 2002”, “T.T. Sindrom” i “Država mrtvih”, dokazao je svoju sposobnost da se preobrazi i učini svaki lik autentičnim. Izazovi horora, drame i trilera samo su pokazali raznovrsnost njegovih talenata.

Glogovac se nije ograničavao samo na ozbiljne uloge. U filmu “Kad porastem biću Kengur” (2004), igrao je taksistu Živca i osvojio nagradu za najbolji scenario na Festivalu filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji. U seriji “Lift” (2002) kao oficir Prvoslav Gajin, ili u ulozi trenera Žareta u seriji “Košarkaši”, pokazao je širok dijapazon svog glumačkog umeća.

Nebojša Glogovac je ostavio neizbrisiv trag i na televiziji. U serijama poput “Vratiće se rode“, “Moj ujak” i “Moj rođak sa sela”, iznova je dokazao svoju sposobnost da preuzme raznovrsne uloge sa lakoćom.

Ulaskom u 2011. godinu, Nebojša Glogovac nije usporio svoj zamah. Njegova uloga saobraćajca u TV seriji “Igra istine” pokazala je njegovu sposobnost da se uživi u različite karaktere. Nažalost, snimanje serije je prekinuto nakon samo jedne epizode.

Godine 2012, Glogovac je nastavio da se poigrava sa različitim ulogama. U kratkom filmu “Zalet” i TV seriji “Vojna akademija” je demonstrirao svoju svestranost. Osim toga, igrao je u filmovima “Kad svane dan” kao Mališa i u “Artiljeru” kao Zlaja.

Glogovac je pronalazio svoje mesto i u stranim filmovima. Godine 2016. je dobio glavnu ulogu u filmu “Ustav Republike Hrvatske”. U periodu 2016-2018, tumačio je ulogu Jovana Despotovića u kriminalističkoj seriji “Ubice mog oca”.

Zadnje godine umetničke veštine

Tokom 2017. godine, nastavio je da se ističe. Njegove uloge u filmovima poput “Saga o tri nevina muškarca”, “The Books of Knjige – Slučajevi pravde” i seriji “Nemanjići – rađanje kraljevine” su dodatno učvrstile njegovu reputaciju.

.Nastavljajući da očarava, osvojio je glavnu ulogu u filmu “Žena sa slomljenim nosem” (2010), čime je osvojio brojne nagrade i poštovanje publike.

U filmu “Južni vetar”, koji je premijerno prikazan 25. avgusta 2018. godine, igrao je u ulozi narko-bosa Goluba, za koju je takođe dobio ovacije publike i pohvale od drugih glumaca.

Lični život

U periodu od 1997. do 2014. godine, bio je oženjen Minom Glogovac, slikarkom i docentkinjom na Fakultetu primenjenih umetnosti u Beogradu. Par se venčao 30. avgusta 1997. godine, na Nebojšin 28. rođendan. Iz ovog braka imaju dvoje dece – Gavrila, rođenog 1999. godine, i Miloša, rođenog 2001. godine. 

Nakon razvoda, Nebojša Glogovac je dobio treće dete, ćerku Sunčicu, sa partnerkom Milicom Šćepanović, joga instruktorkom i bivšom novinarkom. Porodica je živela na Dorćolu. Vojin Ćetković, Nebojšin dugogodišnji kolega i prijatelj, bio je njegov venčani kum i kum dece iz braka sa Minom Glogovac.

Osim glume, njegova strast prema jahanju, bekgemonu i motorima bila je duboko ukorenjena. Navijao je za Crvenu zvezdu i čak se kandidovao za člana Skupštine FK Crvena zvezda na prvim neposrednim izborima 2012. godine. Takođe, Glogovac je udružio snage sa kolegom Goranom Šušljikom kako bi osnovao filmsku produkcijsku kuću “Eye to Eye Produkcija”, čiji je prvenac bio film “Hadersfild”.

Nagrade i priznanja

Tokom svoje impresivne karijere, ovaj proslavljeni glumac je osvojio brojne nagrade i priznanja za svoj rad u filmskoj industriji. Evo pregleda nekih od najznačajnijih priznanja koje je dobio:

  • Nagrada “Car Konstantin” za najbolju mušku ulogu u filmu “Ubistvo s predumišljajem” (1995)
  • Zahvalnica Kinološke sekcije Fakulteta veterinarska medicina Univerziteta u Beogradu za saradnju, Beograd (1997)
  • Nagrada za najbolju mušku ulogu u jugoslovenskom filmu u 2000. godini, za ulogu Kaje u filmu “Nebeska udica”, 9. Festival jugoslovenskog filma, Novi Sad (2000)
  • Statueta “Sloboda” za najbolju mušku ulogu u filmu “Hadersfild” u Sopotu (2007)
  • Gran pri “Naisa” za uloge u filmovima “Hadersfild” i “Klopka” na 42. Filmskim susretima, Niš (2007)
  • Nagrada za najbolju mušku ulogu u filmu “Klopka”, Filmski festival u Milanu (2008)
  • Nagrada YU Fipresci za najboljeg glumca prethodne sezone, za uloge u filmovima “Klopka” i “Hadersfild” (2008)
  • Gran pri “Naisa” za ulogu u filmu “Žena sa slomljenim nosem” na 45. Filmskim susretima, Niš (2010)
  • Ibis statueta za najbolju mušku ulogu u filmu “Žena sa slomljenim nosem”, Cinema City festival Novi Sad (2010)
  • Nagrada “Srebrni delfin” za ulogu u filmu “Žena sa slomljenim nosem”, 27. Internacionalni filmski festival Festroia, Lisabon (2011)
  • Oskar popularnosti 2011. za najboljeg glumca 2010. godine, Sava centar, Beograd (2011)
  • Nagrada Ibis na 6. Cinema City festivalu za najboljeg glumca u filmovima “Krugovi” i “Artiljero” (2013)
  • Nagrada “Zlatna antena” za najpopularnijeg glumca u TV seriji “Ravna Gora”, za ulogu Dragoljuba Mihailovića na 4. Fedis festivalu u Kulturnom centru Čukarica, Beograd (2014)
  • Zlatna arena za glavnu mušku ulogu u filmu “Ustav Republike Hrvatske”, na 64. Pula Film Festivalu (2017)
  • Nagrada SNGCI — Evropski glumac godine za ulogu u filmu “Ustav Republike Hrvatske”, na 18. Evropskom Film Festivalu u Italiji (2017)
  • Nagrada za najboljeg glumca u filmu “Ustav Republike Hrvatske”, na 25. filmskom festivalu u Londonu (2017)
  • Povelja Leotar za nemerljiv doprinos promociji nacionalne kulture Trebinja kroz dugogodišnja glumačka ostvarenja, 5. Međunarodni festival mediteranskog i evropskog filma (2017)
  • Grand Pri nagrada na 52. Filmskim susretima u Nišu za ulogu u filmu Ustav Republike Hrvatske (2017)

Posthumno

  • Dobričin prsten (posthumno) na proslavi 70. rođendana Jugoslovenskog dramskog pozorišta, JDP, Beograd (2018)
  • Nagrada za najboljeg glumca u filmu Ustav Republike Hrvatske (posthumno), Filmski festival južne i istočne Evrope, Berlin (2018)
  • Specijalna nagrada za glumački doprinos kinematografiji (posthumno) na internacionalnom filmskom festivalu Forteca 31. jula 2018. godine, za ulogu u filmu Ustav Republike Hrvatske, Kotor (2018)
  • Nagrada Zlatni platan, za izuzetan doprinos evromediteranskoj kinematografiji, 6. Festival mediteranskog i evropskog filma, Trebinje (2018)
  • Nagrada za doprinos filmskoj kinematografiji, 12. filmski festival, Mostar (2018)
  • Specijalno priznanje stručnog žirija Statueta „Sloboda”, za ulogu u filmu Južni Vetar, Sofest, Sopot (2019)
Nagrade i priznanja

Glogovac će zauvek ostati zapamćen ne samo po svojim izuzetnim interpretacijama, već i po bogatom nizu nagrada i priznanja koja su mu dodijeljena tokom njegove sjajne karijere

Kraj života i sećanje

Nebojša Glogovac je preminuo 9. februara 2018. godine. U svojoj 49. godini života, nakon kratke, ali hrabre borbe sa rakom pluća, svet je ostao bez izuzetnog umetnika koji je ostavio neizbrisiv trag u svetu filma, televizije i pozorišta.

Njegova iznenadna smrt izašla je kao šok za mnoge. Samo mesec dana borbe sa teškom bolešću, Glogovac je preminuo u Kliničkom centru Srbije u Beogradu. Njegova hrabrost i upornost tokom ovih teških trenutaka ostavili su dubok utisak na sve koji su ga poznavali i pratili njegov rad. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Komemoracija u čast ovog izuzetnog glumca održana je 12. februara 2018. godine u Jugoslovenskom dramskom pozorištu. Ljubitelji umetnosti i njegovi kolege okupili su se da podele svoje sećanje i oproste se od Nebojše Glogovca.

Nebojša Glogovac će zauvek ostati upamćen kao jedan od najsjajnijih talenata našeg vremena. Njegove uloge u filmovima, televizijskim serijama i pozorištu ostavile su dubok trag u umetničkom svetu. Njegova posvećenost, strast i izvanredan glumački izraz ostaju inspiracija mnogima i podsećaju nas na njegov nezaboravan doprinos srpskoj kulturi.

FAQ – najčešće postavljana pitanja

  • Kada i gde je rođen Nebojša Glogovac? Nebojša Glogovac je rođen 30. avgusta 1969. godine u Trebinju, u tadašnjoj Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji.
  • Kako je Nebojša Glogovac započeo svoju umetničku karijeru? Već kao dečak bio je deo Dečjeg omladinskog dramskog studija Radio Beograda i radio u Amaterskom pozorištu Pančeva “Atelje mladih”.
  • Koje su neke od njegovih poznatih televizijskih uloga? Poznat je po ulogama u serijama kao što su “Porodično blago”, “Vratiće se rode”, “Moj ujak”, “Moj rođak sa sela”, i “Ubice mog oca”.

Spoljne reference:

Filmografija

1980 – e

  • Priče iz Nepričave (1984) – dečak
  • Bolji život (1987) – Bobin školski drug

1990 – e

  • Rekvijem za jedan san (1993)
  • Raj (1993) – Milošev prijatelj Birimić
  • Vukovar, jedna priča (1994) – Fadil
  • Ubistvo s predumišljajem (1995) – Bogdan Bilogorac
  • Do koske (1997) – Simke
  • Pokondirena tikva (1997) – Jovan
  • Spasitelj (1998) – Verin brat
  • Bure baruta (1998) – taksista
  • Porodično blago (1998—2002) – Zlatko Gavrilović
  • Hotel Beograd (1998) – Igor
  • Ranjena zemlja (1999) – Marko

2000 – e

  • Nebeska udica (2000) – Kaja
  • Normalni ljudi (2001) – Toma
  • Munje! (2001) – pandur
  • Bumerang (2001) – Miki
  • Klasa 2002 (2002) – Nebojša
  • T.T. Sindrom (2002) – Vaki
  • Država mrtvih (2002) – Gorazd Kranjc
  • Kad porastem biću Kengur (2004) – taksista Živac
  • Lift (2004) – oficir Prvoslav Gajin
  • Košarkaši (2005) – Žare
  • Svadba (2005) – tašta
  • Optimisti (2006) – Dr Milo Petrović
  • Sutra ujutru (2006) – Mare
  • Klopka (2007) – Mladen
  • Hadersfild (2007) – Ivan
  • Vratiće se rode (2008) – Borin i Perin otac
  • Moj ujak (2008) – ujak
  • Kneževina Srbija (2008) – knez Mihailo Obrenović
  • Moj rođak sa sela (2008—2011) – otac Milutin
  • Kenjac (2009) – Boro

2010 – e

  • Lud, zbunjen, normalan (2010) – Grdoba
  • Žena sa slomljenim nosem (2010) – Gavrilo
  • 72 dana (2010) – Dane
  • Beli, beli svet (2010) – Zlatan
  • Instruktor (2010) – taksista
  • Igra istine (2011) – saobraćajac
  • Izvan sezone (2012) – Đino
  • Zalet (2012)
  • Vojna akademija (2012—2014) – Crni
  • Kad svane dan (2012) – Mališa
  • Otvorena vrata (2013) – Dostojevski
  • Artiljero (2013) – Zlaja
  • S/Kidanje (2013) – Bojan
  • Žene sa Dedinja (2013) – Emil
  • Stella (2013) – Lukas Gavran
  • Dramska trilogija 1941—1945 (2013—2014) – Dragoljub Draža Mihailović
  • Krugovi (2013) – Nebojša
  • Branio sam Mladu Bosnu (2014) – Leo Pfefer
  • Jednaki (segment Milan) (2014)
  • Sjene (2014) – dr Martin Papenhajm
  • Dječaci iz ulice Marksa i Engelsa (2014) – tata
  • Storžina (2014) – Dragan
  • Za kralja i otadžbinu (2015) – Dragoljub Draža Mihailović
  • Otadžbina (2015) – Bole
  • Enklava (2015) – Vojislav Arsić
  • Branio sam Mladu Bosnu (TV serija) (2015) – Leo Pfefer
  • Ustav Republike Hrvatske (2016) – Vjeko Kralj
  • Oslobođenje Skoplja (2016) – Dušan
  • Ubice mog oca (2016—2018) – Jovan Despotović
  • Nemanjići – rađanje kraljevine (2017) – Vukan Nemanjić
  • Saga o tri nevina muškarca (2017) – Damjanov stric
  • Tihi kutak Hristov (2017) – otac Žika
  • The Books of Knjige — Slučajevi pravde (2017) – Bledi Globičić Prokopnik
  • Pet (2018) – majstor Cvetko
  • Zaspanka za vojnike (2018) – seljak
  • Južni vetar (2018) – kriminalac Golub
  • Moj jutarnji smeh (2019) – vidovnjak Miloš
  • Južni vetar (TV serija) (2020) – kriminalac Golub