Mija Aleksić

Od | 2 Novembra, 2023
Mija Aleksić

Ko je bio Mija Aleksić?

Mija Aleksić, rođen kao Milosav Aleksić, ostavio je neizbrisiv trag u srpskoj filmskoj i pozorišnoj industriji. Njegova karijera, koja je trajala decenijama, obuhvatala je širok spektar uloga, od komičnih do dramatičnih, čime je dokazao svoju svestranost i talent. Aleksić je postao sinonim za posvećenost umetnosti, profesionalizam i autentičnost u svakoj ulozi koju je tumačio. Njegovo ime je postalo prepoznatljivo ne samo u Srbiji već i širom bivše Jugoslavije, gde je stekao status jedne od najvećih glumačkih legendi. Ovaj članak pruža dublji uvid u život i karijeru Mije Aleksića, istražujući njegov put od ranih dana u Gornjoj Crnući do vrhunaca njegove glumačke karijere u Beogradu.

Rani život i obrazovanje

Mija Aleksić rođen je 26. septembra 1923. godine u malom selu Gornja Crnuća, smeštenom blizu Gornjeg Milanovca. Njegovo detinjstvo bilo je ispunjeno seoskim radostima, igrama i tradicijama, ali i teškoćama koje su obeležile to vreme.

Međutim, mirno detinjstvo bilo je prekinuto tokom Drugog svetskog rata. U oktobru 1941. godine, kada je nemačka vojska preduzela masovno streljanje stanovništva u Kragujevcu, mladi Mija je bio primoran da beži kako bi spasao svoj život. Ovo iskustvo ostavilo je dubok trag na njemu i oblikovalo njegovu kasniju karijeru i životne izbore.

Nakon rata, Mija je nastavio svoje obrazovanje. Po završenoj gimnaziji u Kragujevcu, upisao je pravni fakultet, ali je njegova strast prema umetnosti prevagnula. Glumom se amaterski bavio još od gimnazijskih dana, a njegov talenat brzo je prepoznat. Nakon oslobođenja, postao je član Narodnog pozorišta u Kragujevcu, gde je započeo svoju profesionalnu glumačku karijeru.

Pozorišna karijera

Mija Aleksić je svoje prve glumačke korake napravio u Narodnom pozorištu u Kragujevcu. Nakon što je završio gimnaziju, pridružio se ovom pozorištu i brzo postao prepoznatljivo lice na sceni. Njegova sposobnost da se transformiše i prilagodi različitim ulogama donela mu je priznanje i poštovanje kolega i publike.

Nakon nekoliko godina provedenih u Kragujevcu, Mija je odlučio da se preseli u Beograd, srce jugoslovenske pozorišne scene. Postao je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gde je sarađivao s nekim od najvećih imena jugoslovenske glumačke scene. Njegova saradnja s ovim pozorištem bila je plodonosna i trajala je godinama. Kasnije je postao i član Narodnog pozorišta u Beogradu, gde je nastavio da gradi svoju impresivnu karijeru.

Među brojnim ulogama koje je tumačio, neke su ostale upamćene kao legendarne. Njegova interpretacija likova u predstavama poput “Ožalošćena porodica”, “Gospođa ministarka” i “Narodni poslanik” postavila je standard za buduće generacije glumaca. 

Njegova sposobnost da kombinuje humor, dramu i duboku emociju činila je svaku njegovu ulogu nezaboravnom.

Filmska i televizijska karijera

Mija Aleksić je, bez sumnje, jedno od najsvetlijih imena srpske filmske i televizijske scene. Njegova karijera, koja se protezala kroz nekoliko decenija, bila je obogaćena raznolikim ulogama koje su ga učinile pravom legendom.

Popularnost kroz serije i filmove

Mija je stekao ogromnu popularnost kroz brojne serije i filmove. Njegova sposobnost da se prilagodi različitim žanrovima i likovima činila je da se izdvaja od mnogih svojih savremenika. Bilo da je reč o komedijama, dramama ili trilerima, Mija je uvek uspevao da ostavi neizbrisiv trag.

Njegova prva filmska uloga bila je uloga policijskog pisara u kratkom filmu “Muva”, režiranom od strane B. Ćelovića iz 1950. godine. Nakon ovog debija, usledile su brojne uloge u filmovima koje je publika sa nestrpljenjem iščekivala.

U filmu “Opštinsko dete” (1953) igrao je ulogu advokata Fiće i pokazao svoju glumačku širinu. Zatim su usledeli filmovi “U mreži” (1956), “Pogon B” (1958) i “Te noći” (1958). U “Gospođa ministarka” (1958) igrajući Peru Kalenića, Mija je ostavio nezaboravan utisak. U seriji “Servisna stanica (1959-1960) igrao je lik Rake i postao omiljeni lik mnogih.

Uspeh sedamdesetih i osamdesetih godina

Sedamdesete godine prošlog veka bile su značajne za srpsku kinematografiju, a jedno od imena koje je dominiralo filmskim platnom u to vreme bilo je Mija Aleksić. U ulozi Maitre Patlena, advokata, u filmu “Farsa o Patlenu”, Mija je pokazao svoju glumačku veštinu. Zatim su usledele uloge u filmovima “Deset zapovesti”, “Rođaci” i “Biciklisti”, te uloge u serijama “Sve od sebe”, “Diplomci”, “Pop Ćira i pop Spira” i druge.

Osamdestih godina Mija Aleksić je takođe ostvario prepoznatljive uloge kao što su uloga direktora škole u filmu “Rad na određeno vreme”, uloga  Aksentija Topalovića u filmu “Maratonci trče počasni krug”, te uloga u filmu “Varljivo leto ‘68”. U ovom filmu Mija glumi Petrovog dedu a glavne uloge igraju Slavko Štimac, Danilo Bata Stojković i Mira Banjac.

Ovo je samo deo bogate filmske karijere Mije Aleksića. Njegov doprinos srpskoj kinematografiji ostaje nezaboravan i služi kao inspiracija mnogim mladim glumcima koji teže da ostave sličan trag u svetu umetnosti. Njegove uloge i danas služe kao inspiracija mladim glumcima i podsećaju nas na vreme kada je film bio umetnost koja je doticala srca svih generacija.

Nagrade i priznanja

Mija Aleksić, jedno od najsvetlijih imena srpske kinematografije i pozorišta, tokom svoje bogate karijere stekao je brojna priznanja koja svedoče o njegovom neospornom talentu i doprinosu umetnosti. Njegova posvećenost glumi i sposobnost da oživi svaku ulogu koju je preuzeo doneli su mu ne samo ljubav publike, već i priznanja od strane stručne javnosti.

Evo nekih od najznačajnijih priznanja koja je Mija Aleksić primio tokom svoje karijere:

  • Oktobarska nagrada grada Beograda (1961) – Ova prestižna nagrada dodeljuje se za izuzetna ostvarenja u oblasti kulture i umetnosti, a Mija je svojim radom zasluženo postao njen dobitnik.
  • Zlatna arena filmskog festivala u Puli (1962) – Jedno od najprestižnijih priznanja u oblasti filma na Balkanu, koje je Mija osvojio svojim nezaboravnim ulogama.
  • Sedmojulska nagrada (1976) – Ovo visoko društveno priznanje dodatno je potvrdilo Mijin doprinos filmskoj i pozorišnoj umetnosti.
  • Dobričin prsten (1982) – Kao priznanje za životno delo i doprinos pozorišnoj umetnosti, Dobričin prsten je još jedna kruna u Mijinoj bogatoj karijeri.
  • Statueta Joakim Vujić (1985) – Dodeljuje je Knjaževsko-srpski teatar svake godine na Sretenje, 15. februara, a Mija je postao njen ponosni dobitnik.
  • Sterijina nagrada za životno delo – Ovo prestižno priznanje za doprinos pozorišnoj umetnosti dodatno je potvrdilo Mijinu izuzetnost u svetu glume.

Pored ovih nagrada, Mija Aleksić je tokom svoje karijere osvojio i mnoga druga značajna priznanja koja svedoče o njegovom neizmernom talentu i doprinosu srpskoj kulturi.

Kraj života i sećanje

Mija Aleksić napustio nas je 12. marta 1995. godine u Beogradu. Njegov odlazak ostavio je dubok trag u srcima svih koji su ga voleli, kako kao umetnika, tako i kao čoveka.

Njegovo poslednje počivalište nalazi se u Aleji velikana na Novom groblju u Beogradu, mestu gde počivaju mnoge legende srpske kulture i umetnosti. Sahranjen među velikanima, Mija Aleksić je zauvek ostao upamćen kao jedan od najsvetlijih simbola srpske kinematografije i pozorišta.

Iako je prošlo mnogo godina od njegove smrti, sećanje na Miju Aleksića ne bledi. Njegove uloge i dalje žive na filmskom platnu i pozorišnim daskama, podsećajući nas na zlatno doba srpske umetnosti i na čoveka koji je svojim talentom i posvećenošću ostavio neizbrisiv trag.

Generacije koje dolaze upoznaju se sa njegovim delom, a oni koji su imali priliku da ga gledaju uživo čuvaju dragocene uspomene na njegove nastupe. Mija Aleksić je postao deo kolektivne svesti i kulture, simbol vremena kada je umetnost bila na vrhuncu i kada su velikani poput njega krojili istoriju srpskog filma i pozorišta.

U sećanju na Miju Aleksića, ne smemo zaboraviti njegov doprinos, njegovu strast prema glumi i njegovu sposobnost da nas nasmeje, rasplače i inspiriše. Njegovo ime i delo će zauvek ostati upamćeni kao dragulj srpske umetničke scene.